%PM, %28 %749 %2015 %18:%Kwi

Komunikacja

 

 

METODY KOMUNIKACJI Z OSOBAMI GŁUCHONIEWIDOMYMI


KOMUNIKACJA Z OSOBĄ GŁUCHONIEWIDOMĄ ZALEŻY OD STOPNIA USZKODZENIA WZROKU I SŁUCHU. Z WIELOMA OSOBAMI GŁUCHONIEWIDOMYMI MOŻNA PROWADZIĆ ROZMOWĘ W SPOSÓB NATURALNY ( WERBALNIE :) ), CZASAMI NALEŻY MÓWIĆ ODROBINĘ GŁOŚNIEJ. NIEKTÓRZY ODCZYTUJĄ MOWĘ Z RUCHU UST. POZOSTAŁE METODY KOMUNIKACJI TO:


JĘZYK MIGOWY I DAKTYLOGRAFIA:

migowy

 

NA ZAŁĄCZONYM OBRAZKU PRZEDSTAWIONY JEST JEDYNIE ALFABET JĘZYKA MIGOWEGO, CZYLI DAKTYLOGRAFIA. PONADTO JEST JESZCZE ZESTAW ZNAKÓW, W KTÓRYM KAŻDY RUCH RĘKĄ  MA INNE ZNACZENIE.
SŁUŻY DO KOMUNIKACJI Z OSOBAMI NIESŁYSZĄCYMI ORAZ Z OSOBAMI, KTÓRE CAŁKOWICIE ZOSTAŁY POZBAWIONE ZMYSŁU SŁUCHU I WZROKU.


ALFABET LORMA:

lorm

 

SĄ TO LINIE, KROPKI, KRESKI KREŚLONE NA DŁONI. KAŻDY ZNAK ODPOWIADA JEDNEJ LITERZE ALFABETU. OPRÓCZ ALFABETU SĄ TAKŻE ZNAKI OZNACZAJĄCE:
POTWIERDZENIE: KILKA SZYBKICH DOTKNIĘĆ DŁONIĄ ZŁOŻONĄ W PIĄTKĘ,
ZAPRZECZENIE: KILKAKROTNE POTARCIE WEWNĘTRZNĄ STRONĄ OTWARTEJ DŁONI,
ZAMAZANIE BŁĘDU: TAK SAMO JAK ZAPRZECZENIE,
KONIEC WYRAZU: KLEPNIĘCIE OTWARTĄ DŁONIĄ,
PROŚBA O POWTÓRZENIE: ZWINIĘCIE DŁONI W PIĘŚĆ.
TA METODA KOMUNIKACJI MOŻE BYĆ UŻYWANA W PRZYPADKU KAŻDEJ OSOBY GŁUCHONIEWIDOMEJ, KTÓRA JĄ ZNA. JEST SZCZEGÓLNIE PRZYDATNA W PRZYPADKU OSÓB Z APARATAMI SŁUCHOWYMI, Z KTÓRYMI MAMY PROBLEM POROZUMIENIA SIĘ W ZWIĄZKU Z NADMIERNYM HAŁASEM ORAZ Z OSOBAMI KTÓRE RÓWNOCZEŚNIE NIC NIE SŁYSZĄ I NIC NIE WIDZĄ (NIE ZNAJĄ JĘZYKA MIGOWEGO)

 

ALFABET KREŚLONY NA DŁONI:

alfabet na dloni

POLEGA NA PISANIU LITER ALFABETU NA DŁONI.
MOŻE BYĆ PRZYDATNY PRZY KOMUNIKACJI Z KAŻDĄ OSOBĄ GŁUCHONIEWIDOMĄ.